(૨૫) (મૂસાએ) કહ્યુ કે, “હે મારા રબ! મારી છાતી મારા માટે ખોલી દે
(૨૬) અને મારા કામને મારા માટે સરળ બનાવી દે
(૨૭) અને મારી જીભની ગાંઠ ખોલી દે,
(૨૮) જેથી લોકો મારી વાત સારી રીતે સમજી શકે,
(૨૯) અને મારા પરિવારમાંથી મારો વજીર બનાવી દે.
(૩૦) (એટલે કે) મારા ભાઈ હારૂનને,
(૩૧) તેના વડે મારી કમર મજબૂત કરી દે.
(૩૨) અને તેને મારા કામમાં સહાયક બનાવી દે,
(૩૩) જેથી અમે બંને તારી ખૂબ પ્રશંસા કરીએ
(૩૪) અને તારી ખૂબ ચર્ચા કરીએ.
(૩૫) બેશક તું અમારી સારી રીતે દેખરેખ રાખવાવાળો છે.”
(૩૬) (અલ્લાહ તઆલાએ) ફરમાવ્યુ, “હે મૂસા! તારી બધી માંગણી પૂરી કરી દેવામાં આવી.”
(૩૭) અને અમે તારા ઉપર એક વખતે આનાથી પણ મોટો ઉપકાર કરેલ છે.
(૩૮) જ્યારે કે અમે તારી માતાના દિલમાં ઉતાર્યુ, જેનું વર્ણન હવે કરવામાં આવી રહ્યું છે.
(૩૯) કે તું આને સંદૂકમાં બંધ કરી નદીમાં છોડી દે, પછી નદી તેને કિનારા પર લઈ જશે અને મારો અને તેનો પોતાનો દુશ્મન તેને લઈ લેશે[1] અને મેં મારા તરફથી ખાસ મોહબ્બત અને લોકપ્રિયતા તારા પર નાખી દીધી, જેથી તારું પાલન-પોષણ અમારી આંખો સામે કરવામાં આવે.[2]
(૪૦) (યાદ કર) જ્યારે કે તારી બહેન ચાલી રહી હતી અને કહી રહી હતી કે જો તમે કહો તો હું તેને બતાવી દઉં જે તેની સંરક્ષક બની શકે, આ રીતે અમે તને ફરીથી તારી માતા સુધી પહોંચાડ્યો જેથી તેની આંખો ઠંડી રહે અને તે દુઃખી ન થાય, અને તેં એક માણસને કતલ કરી દીધો હતો, અમે તને તે મુસીબતમાંથી બહાર કાઢ્યો, એટલે કે અમે તારી સારી રીતે પરીક્ષા કરી લીધી. પછી તું ઘણા વર્ષો સુધી મદયનના લોકો વચ્ચે રહ્યો, પછી અલ્લાહના લખેલા નસીબ અનુસાર હે મૂસા ! તું આવ્યો.
(૪૧) અને મેં તને ખાસ રીતે પોતાના માટે પસંદ કરી લીધો.
(૪૨) હવે તું પોતાના ભાઈ સહિત મારી નિશાનીઓ સાથે લઈ જા. ખબરદાર! તમે બંને મારી યાદથી સુસ્તી ન કરતા.
(૪૩) તમે બંને ફિરઔન પાસે જાઓ, તેણે મોટી સરકશી કરી છે.
(૪૪) તેને નરમાશ[1] થી સમજાવો, કદાચ તે સમજી જાય અથવા ડરી જાય.
(૪૫) બંને એ કહ્યું, “હે અમારા રબ ! અમને ડર છે કે ક્યાંક ફિરઔન અમારા ઉપર કોઈ જુલમ કરે અથવા પોતાની સરકશીમાં વધી જાય.”
(૪૬) જવાબ મળ્યો કે, “તમે બંને કદી ડરશો નહિ, હું તમારા સાથે છું અને બધું સાંભળતો અને જોતો રહીશ.”
(૪૭) તમે તેના પાસે જઈને કહો કે અમે તારા રબના પયગંબર છીએ, તું અમારા સાથે ઈસરાઈલની સંતાનને મોકલી દે, તેમનો અઝાબ ખતમ કર, અમે તો તારા પાસે તારા રબ તરફથી નિશાનીઓ લઈને આવ્યા છીએ, સલામતી તેના માટે છે જે હિદાયતને મજબૂતીથી અપનાવે.
(૪૮) અમારા તરફ વહી કરવામાં આવી છે કે જે ઈન્કાર કરે અને મોઢું ફેરવે તેના માટે સજા છે.
(૪૯) (ફિરઔને) પૂછ્યુ કે, “હે મૂસા! તમારા બંનેનો રબ કોણ છે ?
(૫૦) જવાબ આપ્યો કે, “અમારો રબ એ છે જેણે દરેકને તેનું વિશેષ રૂપ પ્રદાન કર્યુ, પછી હિદાયત પણ આપી.”[1]
(૫૧) તેણે કહ્યું, “(સારૂં એ તો બતાવો) પહેલાના લોકોની સ્થિતિ શું હતી?”
(૫૨) જવાબ આપ્યો કે, “તેનું ઈલ્મ મારા રબના પાસે કિતાબમાં સુરક્ષિત છે, ન તો મારો રબ ભૂલ કરે છે ન ભૂલે છે.”
(૫૩) તેણે તમારા માટે ધરતીને પાથરણું બનાવ્યુ છે અને તેમાં તમારા ચાલવા માટે રસ્તાઓ બનાવ્યા છે, અને આકાશોમાંથી વર્ષા પણ તે જ કરે છે પછી તે વર્ષાના કારણે ઘણા બધા પ્રકારની પેદાશો પણ તે જ પેદા કરે છે.
(૫૪) તમે પોતે ખાઓ અને પોતાના જાનવરોને પણ ચરાવો, બેશક આમાં અકલમંદોના માટે ઘણીબધી નિશાનીઓ છે. (ع-૨)